Η κλάση mail_cdo εκμεταλλεύεται το CDO.Message Object που συνήθως είναι προεγκατεστημένο στον IIS για να παρέχει ένα απλό interface αποστολής μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
Κατεβάστε το αρχείο που περιέχει την κλάση mail_cdo συμπιεσμένο σε μορφή zip κάνοντας κλικ εδώ.
Παράδειγμα χρήσης της κλάσης mail_cdo:
Dim mail
Set mail = new mail_cdo
With mail
.sender = "epameinondas@jmike.gr"
.password = "123456"
.recipient = "aristomenis@jmike.gr"
.subject = "Πεινάω!!"
.body = "Πάμε να φάμε ρε φίλε <strong>επιτέλους</strong>;"
.send_via_gmail() 'το jmike.gr χρησιμοποιεί το google apps for your domain
End With
Set mail = nothing
Με αφορμή σημερινό ατυχές συμβάν που δεν θα ήθελα να αναφέρω, αφιερώνω το παρακάτω ποιηματάκι στις γυναίκες οδηγούς.
Χαρούμενα παιδάκια παίζουν στον δρόμο
περνά γυναίκα οδηγός
η μπάλα μένει μόνο!
Το ποίημα γράφτηκε το 1999 μαζί με τους συμμαθητές Τάσο και τον Ανδρέα.
ΥΓ1. Έχετε παρατηρήσει ότι όλο και περισσότερες γυναίκες οδηγούν πολυτελή αυτοκίνητα και τζιπ; Η απειρία μια γυναίκας οδηγού σε συνδυασμό την αλαζονεία του ιδιοκτήτη mersedes jeep είναι “κίνδυνος – θάνατος”.
ΥΓ2. Νομίζω πως το καταλληλότερο όχημα για μία γυναίκα οδηγό είναι το smart fortwo. Μάλιστα με εγκατεστημένο σύστημα υποβοήθησης παρκαρίσματος (το λεγόμενο ραντάρ).
ΥΓ3. Θα έπρεπε να θεσπίσουμε χρωματικό κώδικα:
Κίτρινο για τα ταξί και τα σχολικά.
Μπλε για τα λεωφορεία.
Κόκκινο για τα οχήματα που οδηγούνται από γυναίκες.
Να ξέρεις ρε παιδί μου για να μπορείς να φυλάγεσαι.
ΥΓ4. Βεβαίως εξαιρείται από τον κανόνα η γυναίκα μου (όσοι είναι παντρεμένοι ξέρουν). Σοβαρά τώρα, είναι πολύ καλή οδηγός. Ποιός νομίζετε με έμαθε να οδηγώ;
Την Κυριακή (προχθές) επιτέλους τον είδα σε πρωινή τηλεοπτική εκπομπή. Είναι φαλακρός με γυαλιά και βαρύτονος. Μοιάζει μορφωμένος. Σαν τον Λαμπράκη σε απομίμηση.
Προσπαθούσε να αποδείξει τα αναπόδεικτα , ότι δηλαδή η ποινικοποίηση της κουκούλας θα αποδώσει στην καταπολέμηση του εγκλήματος· ότι δεν πρόκειται για ένα ακόμα επικοινωνιακό τέχνασμα της κυβέρνησης.
Και ρωτάω εγώ ο μικρός… Άραγε η ποινικοποίηση της κουκούλας συνεπάγεται την σύλληψη των χουλιγκάνων κουκουλοφόρων;
Επειδή λοιπόν το θέμα είναι πρωτίστως η σύλληψη των εγκληματιών, ας αφήσει ο υπουργός τις αισθητικές παρεμβάσεις κατά μέρος και ας φροντίσει να λειτουργήσει επιτέλους η ελληνική αστυνομία. Διότι αν η ΕΛ.ΑΣ. έπραττε ως όφειλε, το Κολωνάκι δεν θα είχε διαλυθεί και σήμερα δεν θα ασχολούμασταν με ένα κομμάτι ρούχο που λέγεται κουκούλα.
Ο κύριος Γιώργος από την Νέα Ιωνία μια ωραία πρωία μου εξομολογήθηκε τα εξής…
“Παλιά οι άνθρωποι έλεγαν καλημέρα όταν σε συναντούσαν. Περπατούσες στις γειτονιές και χωρίς να σε γνωρίζουν σε ρώταγαν τι κάνεις, πως είσαι. Σήμερα, οι άνθρωποι δεν κοιτάνε ο ένας τον άλλον στα μάτια.”
Θα επανέλθω στο θέμα.
Το Σάββατο 14 Μαρτίου 2009 ανέβηκα με δύο φίλους στην Πάρνηθα. Περπατήσαμε ένα μονοπάτι που ξεκινάει από τους Θρακομακεδόνες και καταλήγει στο καταφύγιο Φλαμπούρι (υψόμετρο 1.158 μέτρα). Η διαδρομή μας κράτησε τρεις (3) ώρες μέσα στην πανέμορφη φύση. Όταν πλέον φτάσαμε κατάκοποι στον προορισμό μας, ένιωσα μεγάλη ικανοποίηση. Τα καταφέραμε.
Εκεί στο καταφύγιο συναντήσαμε μια παρέα ορειβάτες. - “Καλημέρα”, μας λένε.
- “Καλημέρα”, απαντάω παραξενεμένος.
Δεν είμαι συνηθισμένος να με καλημερίζουν άτομα που δεν γνωρίζω. Στην Αθήνα μεγάλωσα.
Λίγο αργότερα μπαίνουν δύο (2) παπουδάκια στο καταφύγιο. - “Καλημέρα” μας λένε. “Πήραμε λάθος μονοπάτι και χαθήκαμε αλλά τελικά τα καταφέραμε να έρθουμε”.
Πιάνουμε συζήτηση και τους εξηγούμε πιο δρόμο θα πάρουν για να επιστρέψουν. - “Το δρόμο με την κίτρινη σήμανση”, τους λέω.
Δεύτερο “καλημέρα” μέσα σε 15 λεπτά. Κάτι πάει στραβά! Κλονίζεται η πίστη μου.
Είναι τυχαίο άραγε που οι ορειβάτες αλληλο-καλημερίζονται; Το σκέφτηκα αρκετά και ανέπτυξα την εξής θεωρία συνωμοσίας… Οι άνθρωποι που έχουν κοινά βιώματα, που έχουν αγωνιστεί για ένα κοινό σκοπό λένε “Καλημέρα” ο ένας στον άλλον.
Οι ορειβάτες συνδέονται μεταξύ τους. Αγωνίστηκαν για να ανέβουν στο βουνό. Για αυτό καλημερίζονται.
Οι Έλληνες της παλιάς γενιάς συνδέονται μεταξύ τους. Πέρασαν από κοινούς αγώνες: πόλεμος, κατοχή, πείνα, εμφύλιος. Είναι περήφανοι γιατί κατάφεραν να βγουν από δύσκολες περιστάσεις. Για αυτό καλημερίζονται.
Και τι να πούμε εμείς οι φλώροι οι νεοέλληνες που το μόνο που μας συνδέει είναι ο καφές των Starbucks;
